วันพุธที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2553

หวัด..เป็น..หวัด


หวัด...จ้าหวัด..ใครก้อไม่อยากเป็น เพราะรำคาญ หายใจลำบาก เจ็บคอ น้ำมูกเยอะ ปวดหัว ตัวร้อน มาเป็นขบวนเลย..ความรู้นี้ตีพิมพ์ตั้งแต่ปี ๒๕๕๒ แต่เพิ่งอ่านเจอ เมื่อกี้นี้(๒๑.๐๐ น. ๒๗ ตค.)รีบมาบันทึก..เดี๋ยวลืม..ถ้าอยากห่างไกลหวัด ให้วนเวียนกินเมนูเหล่านี้..เอาพอประมาณนะ..อย่ากินจนพุงโต..อาหารต้านหวัดที่คุณหมอแนะนำมี ๕ อย่าง ได้แก่....พะโล้....ซุปไก่.
...ต้มยำที่มีสมุนไพรเยอะๆๆ ก้อข่าตะไคร้ใบมะกรูดหอมแดง....เนื้อปลา...กล้วยค่ะ..โดยเฉพาะ..กล้วยน้ำว้า..แต่ไม่มีก้อกล้วยอื่นๆแล้วกัน..เข้าท่านิ..กินได้ตลอดละ..หมอว่า..มีกระสายยาอยู่ในอาหารพวกนี้เยอะ..เอาไว้สำหรับฆ่าเชื้อตัวเล็กๆๆพวกนี้โดยตรง..สงสัย..ไม่มีใครเป็นหวัดละทีนี้..ขอให้โชคดี

วันอังคารที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2553

เจ้าพารา


เจ้าพารา คือพระพุทธเจ้า พระพุทธรูปที่แม่ฮ่องสอนเป็นแบบไทยใหญ่ เราก้อเป็นคนไทย เป็นไทยที่ใหญ่ด้วยนะ พระพุทธรูปจะมีฉัตร มีบัลลังค์แบบสวยงามเสมอ หน้าพระพทุธรูปจะมีโตก หรือพานใช้วางดอกไม้ที่คนนำมาบูชา ในกรณีที่พิเศษ ก้อมี "อุ๊ปเจ้าพารา"ด้วย มองดูที่บูชาพระทั้งหมดเมื่อไร ก้อสบายใจ สงบ สว่าง เมื่อนั้น แต่อย่างว่าละนะ ความเคยชินของใครอย่างไร ก้อต้องว่าสวย ว่าดีละ ภูมิใจนำเสนอเช่นกัน ไม่ได้กลับบ้านช่วงเทศกาลมานาน ..คราวนี้เลยเสนอให้จุใจ...

อุ๊ปเจ้าพารา


อุ๊ปที่ว่านี่คือของที่ทำถวายพระพุทธเจ้า หน้าตาเป็นอย่างที่เห็น ไม่ได้ทำเองนะ คนที่ชำนาญการเขาทำให้ เพื่อประกอบการทำบุญที่เรียกว่าแฮนซอมโก่จา ที่ดีใจและปลื้มใจจนต้องนำเสนอ เพราะแค่เจ้าภาพไปบอกว่าวันที่ 14 ตุลาคมนี้จะแฮนซอมโกจาให้พ่อเติม ผู้ที่มีฝีมือหลายๆคนบอกจะมาช่วยจัดให้ มาโดยไม่ต้องเชิญหรือขอร้อง เขามาทำให้เพราะเชื่อว่าได้บุญมากหนึ่ง ทำให้คนที่รู้จักมักคุ้นอีกหนึ่ง เป็นประเพณีร่วมด้วยช่วยกันที่ดีมากๆๆๆ แต่..คนที่มาอายุ 60 up ..แล้วอีกไม่นาน การช่วยงานอย่างนี้คง...หายไป..ตามกาลเวลา..เจ้าภาพก้อสนุกนะ..จะเลี้ยงอาหารแบบใดดี ? ทำไหวไหม? ภาชนะที่จะใช้..ไปยืมจานชามที่วัด หรือรื้อ ออกมาล้าง.เป็นความสัมพันธ์ที่ดีในชุมชน..แล้วชิ้นงานที่ออกมา..สวย..ตามใจคนทำ..คนสมัยนี้ได้แต่..เหรอ..ทุกอย่างเป็นอนิจจัง..

วันจันทร์ที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2553

แฮนซอมโก่จา


แค่เห็นหัวเรื่อง..งู..ก้อเลื้อยตามกันมาเป็นแถวๆๆๆๆ..เฉลย..แฮน คือ จัดเตรียม ...ซอม คือ อาหาร...โก่จา คือ ครั้งสุดท้าย..เป็นประเพณีหลังการตายที่ต้องทำ มิได้มีแต่อาหารนะ..แต่เครื่องประกอบน่ะ..เพียบ..ต้องมีแบบการทำบุญน่ะแหละ..ที่
พิเศษ คือต้องมี ตุง (ธง) เป็นความเชื่อว่าถ้าลูกหลานไม่ทำให้ผู้ตาย..จะโดนแช่ง..ไม่รู้ว่าคนตายแช่ง..หรือคนอื่นๆในสังคมแช่ง.ไม่ว่าอย่างไรจะแช่งจะสรรเสริญ..เราชาวพุทธไม่ควรจะหยุดอยู่เฉย..ทำบุญ ๆๆๆๆๆๆ..ดีต่อตัวเองแหละ..อ้อ..พิธีนี้ทำได้เฉพาะวันขึ้น ๑ ค่ำ - ขึ้น ๑๔ ค่ำ เดือน ๑๑ เท่านั้น จะตายวันออกพรรษา ก้อต้องรอพิธีนี้ตามกำหนด..คือทำได้ปีละครั้ง และครั้งเดียวเท่านั้นสำหรับผู้ตาย..งี้ละมัง..ใครไม่ทำย่อมเป็นจำเลยของสังคม..แต่ปัจจุบัน.ก้อมีการกลายพันธ์ไปเหมือนกัน..อนิจจัง..ไม่เที่ยง

วันพฤหัสบดีที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2553

ไข่..สีเขียว..ที่เรียกว่า ผำ


นี่ไง..ไข่..ไข่น้ำ..มีสีเขียว..ต้องกินแบบสุกๆ..เพราะอยู่ในน้ำสะอาดและค่อนข้างนิ่ง..กลัวพยาธิน่ะ..ที่ต้องสุก..ขนาดสุกแล้วนะ..ยังกรุบๆกรอบๆ..อร่อยจัง..เคยกินแบบเป็นแกง..และมีผู้บอกว่านำไปต้มจืดได้ด้วย..คงอร่อยนะ..มิได้ตะกละ..แต่นี่มาจากธรรมชาติ..เขาเป็นพืชดอกนะ..ขนาดจิ๋ว..มีเกสรตัวผู้เกสรตัวเมียใน 1 เม็ดนี้แหละ..คนจำแนกก้อช่างเก่งจริงๆ..เพราะดูทีไร..เก๊าะเห็นแต่เม็ดกลมๆเหมือนลูกปัด..มีเบต้าแคโรทีน และแคลเซียมสูง ใช้ฟื้นฟูสภาพน้ำที่ปนเปื้อนแคดเมียมได้ดีด้วย..อ้อ.สืบพันธุ์ได้ทั้งแบบอาศัยเพศและไม่อาศัยเพศ คือแตกหน่อได้ด้วย..แปดริ้วยังไม่เห็นมาวางขาย..น่าจะมีนะ..สงสัยต้องไปโน่นเลย..ท่าตะเกียบ..อาจจะมี..เอามาผัดพริกแกง..อู้..อร่อย

วันพุธที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2553

ผม..ยาว...สลวย

คราวนี้ไม่มีรูปให้ดู...ก้อผมยาวน่ะ..แค่ไหนล่ะที่ว่ายาว..เด็กชายย้อยๆๆๆ..เกินหนึ่งเซนติเมตรก้อว่ายาวแล้ว..เด็กหญิงเลยติ่งหู..ก้อยาวแล้ว..อย่าถามครูเลยว่าผมหนูยาวไหม??? ครูที่ไหนจะตอบเหมือนกันล่ะ..หนูตัวผู้หรือหนูตัวเมีย..เรามาดูถึงผมที่สวยดีกว่า..อยากให้ผมยาวเร็วๆ เป็นมันเงา สลวยสวยงาม ต้องทำให้ได้อย่างนี้ แปรงผมบ่อยๆๆๆๆ ไม่ใช่หวีผมนะ..ใช้แปรงที่อ่อนโยนต่อหนังศีรษะ..แปรงๆๆๆๆ..จนเมื่อมือน่ะแหละ...ก่อนจะสระผมให้ใช้นิ้วมือนวดๆๆๆๆๆหนังหัวสักสามสี่นาที....ก่อนนวดชะโลมด้วยน้ำมัน..ตามที่ชอบ....สระเสร็จแล้ว..งด...การใช้ไดร์เป่าผม..ให้แห้งเองตามธรรมชาติ..งด..หนีบผมร้อนๆนั่น..แค่นี้เอง..ผมจะยาวเร็ว..สวยเป็นเงามงาม..โดยไม่ต้องเปลืองตังค์..ใช้น้ำมะกรูดสระผมได้ยิ่งแจ๋ว...

ถั่ว..ถั่วหัวช้าง..ถั่ว..


หลายคนเคยกิน..แต่ไม่เคยเห็น..หลายคนเคยเห็นแต่ไม่เคยกิน..บางคนเคยเห็นและเคยกิน..แต่ไม่รู้ว่าที่กินน่ะอะไร ???คนทางภาคเหนือของไทยเรียกว่าถั่วหัวช้าง..ก้อเราเห็นเหมือนหัวช้างแต่ไม่มีหู...ส่วนฝรั่งกลับเห็นเป็นจงอยปากลูกไก่ เลยเรียกว่า..ถั่วลูกไก่..chick pea...ก้องี้แหละ..เราว่าไก่ขันดัง เอ้กอี้เอ้ก เอ้ก..แต่ฝรั่งได้ยินว่า..ค็อก อะ ดู เดิ้ล ดู..ฟังอย่างไรก้อยัง
เอ้กอี้เอ้กเอ้ก..อยู่ดี..เอาละมาว่ากันถึงถั่วที่ว่านี่..เคยกินมาตั้งแต่เด็กๆ..กรอบๆร่วนๆอร่อย..เฉพาะตัว..แต่เมืองจีนเขาทำเป็นของคาว..คล้ายเส้นก๋วยเตี๋ยว ..เส้นพาสต้า..ใหญ่กว่าก๋วยจั๊บญวน..กินแบบก๋วยเตี๋ยวแห้ง..พอมาถึงเมืองไทย..เฮ้..คล้ายๆราดหน้า..แต่ไม่ใช่..ต้องไปกินเองที่แม่ฮ่องสอน..เพิ่งมีมาสักห้าหกปีนี่เอง..ประโยชน์..มีโฟเลต มีวิตามินอี มีไฟเบอร์ มีเหล็ก มีโปรตีนสูง ที่สำคัญไขมันต่ำ เอาเป็นว่ากินแล้วอารมณืจะสดใสรื่นเริง ไม่ซึมเศร้า..แต่ไม่หัวเราะร่วนนะ..ตอนนี้ทำเป็นน้ำให้ดื่มสำหรับผู้ที่แพ้นมวัว..ใครสนใจรอดื่มได้..แต่ยังไม่วางขาย..เพิ่งอยู่ในขั้นลองๆๆๆ..เพื่อการพาณิชย์